Δεν πάει καιρός που περιφέρονταν απο καναλιού εις κανάλιον ψέγοντας τούς συντρόφους τους για την απόφαση τους να μην παρευρεθούν στη σύσκεψη - οπερέτα των πολιτικών αρχηγών, υπο τον άρτι επανεκλεγμένο (χωρίς την ψήφο τους) πρόεδρο της "δημοκρατίας"!
Και πρίν αλέκτωρ λαλήσε τρίς, έρχεται ο ίδιος ο πρόεδρος να τούς γκρεμίσει το σαθρό οικοδόμημα που είχαν χτίσει πάνω στα εξίσου σαθρά θεμέλια της θεσμολαγνίας και του πολιτικού συντηριτισμού τους!
Αυτά για όσους δεν έχουν αντιληφθεί ακόμη οτι οι άνθρωποι αυτοί έχουν απομακρυνθεί εδώ και χρόνια απο την Αριστερά. Ότι δεν χρειάζονταν ο σφετερισμός των εδρών που κέρδισαν με τις ψήφους των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ για να αποδειχθεί κάτι τέτοιο!
Ας επανέλθουμε όμως στον Πρόεδρο. Για πρώτη φορά απο την μεταπολίτευση και δώθε, πρόεδρος δημοκρατίας βρίσκεται μπροστά σε τέτοιο δίλλημα. Να υπηρετήσει τούς σάπιους θεσμούς του αστικού συστήματος (μέρος των οποίων είναι και ο ίδιος) ή θα κάνει το μόνο που μπορεί για να υπηρετήσει τον λαό του οποίου υποτίθεται οτι είναι ο πρώτος πολίτης;
Του προτείνεται να υπογράψει ένα προεδρικό διάταγμα με το οποίο κατεδαφίζονται "εν μία νυκτί" ότι με αγώνες και αίμα έχει κατακτήσει η αγωνιζόμενη κοινωνία. Θα αγωνιστεί στο πλευρό του λαού (ως "γνήσιος δημοκράτης" που μας είχε παρουσιαστεί) ή ως άλλος βασιλιάς Αστόχαστος τού Παραμυθιού χωρίς Όνομα, θα αφήσει τον λαό του ανυπεράσπιστο στη χλεύη των δήθεν σωτήρων!
Θα μου πείτε: Τι να κάνει και αυτός; Να αναπέμψει το Π.Δ, η να μην το υπογράψει και να δημιουργήσει "θεσμική κρίση";
Είδαμε και την αγωνία του σ. Τσίπρα στην επιστολή του πρός τον Πρόεδρο: "Δεν προτείνουμε θεσμική κρίση"!!!
Τι υποκρισία! Με την υπογραφή του ο Πρόεδρος καταλύει κάθε είδους ζωτικό θεσμό για την ανθρώπινη κοινωνία! Δεν είναι θεσμός το δικαίωμα στην εργασία; στην ασφάλεια; στην αξιοπρέπεια;
Με την μή υπογραφή μπαίνει σε κίνδυνο ένας και μόνο γραφειοκρατικός και ανούσιος θεσμός (του ΠτΔ)!
Όχι σύντροφε! Να εισηγηθείς θεσμική εκτροπή! Αν πρόκειται μ'αυτόν τον τρόπο να ανατραπεί ο εργασιακός και ασφαλιστικός μεσαίωνας που έρχεται. Έκτός αν οι ενδοκομματικές σου ισορροπίες, ούτε και τώρα σου επιτρέπουν να επιδοθείς στόν ...αριστερισμό της υπεράσπισης της εργατικής τάξης που βάλεται!
Όσο για τον ΠτΔ, εύχομαι να βγώ ψεύτης, αλλα είμαι σίγουρος για το τί θα πράξει!
Και επειδή η ζωή πολλές φορές αντιγράφει την Τέχνη θα του αφιερώσω το υπέροχο τραγούδι τού αξέχαστου Μ. Χατζηδάκι που ακολουθεί!
Για την ιστορία να πώ οτι είναι απο την θεατρική διασκευή (του Ιακ. Καμπανέλη) του "Παραμυθιού χωρίς Όνομα" της Π. Δέλτα.
Ο βασιλιάς Αστόχαστος λοιπόν έχοντας χρεοκοπήσει τη χώρα του, ζητά βοήθεια απο τον πλούσιο γείτονα - εξάδελφο (το ΔΝΤ της εποχής!). Η βοήθεια φτάνει μέσα σε ένα μπαούλο και ο βασιλιάς συγκεντρώνει τον λαό για να το ανοίξουν και όλοι μαζί να γιορτάσουν τη σωτηρία της χώρας! Το μπαούλο λοιπόν ανοίγει και έκπληκτοι οι παρευρισκόμενοι βλέπουν μέσα μία γαϊδουροκεφαλή και μία διαταγή παράδωσης της χώρας στο στρατό του εξαδέλφου που έρχεται (σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά;). Ο Βασιλιάς Αστόχαστος, μόνο τότε καταλαβαίνει το κακό που έχει κάνει στον λαό του και ξεσπά σε κλάματα. Ενώ ακούγεται το υπέροχο τραγούδι του Μάνου: "Αχ τι ντροπή τέτοια ντροπή, μάννα μου και πως βγαίνει..." (Εδω σε μία εκτέλεση με τη Χαρούλα)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Όπερα της Πεντάρας" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
