div align="justify".......ΥΠΑΡΧΕΙ όμως μια πτυχή που με προβληματίζει. Γιατί ένα πολιτικός ή πνευματικός άνθρωπος ή επιχειρηματίας όταν παίρνει τα ρίσκα του και «του βγαίνουν» τα πιστώνεται ο ίδιος κι όταν δεν «του βγαίνουν» είναι έτοιμος να καρφώσει, να πουλήσει, να εκθέσει οποιονδήποτε τρίτο;/divdiv align="justify"ΑΥΤΗ η ψευτο-μαγκιά συνιστά χειρότερο κοινωνικό παράδειγμα κι από την ίδια την ουσία της υπόθεσης. Η γενιά μου, που μεγάλωσε στις αλάνες και στους χωματόδρομους, έδιωχνε από την ομάδα όποιον δεν «έπαιρνε πάνω του» το λάθος του. Δεν εθεωρείτο αυτή η υπεκφυγή, η δειλία «λεβεντιά», μπέσα....../divdiv align="justify"(Από άρθρο του Γιάννη Πανούση στην Ελευθεροτυπία)/divdiv align="justify"Ολο το έρθρο span style="font-size:130%;"stronga href="http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=49533672"εδώ/a/strong/span/divdiv class="blogger-post-footer"img width='1' height='1' src='http://res1.blogblog.com/tracker/753701145102162942-5322741128891894276?l=dimogerontia.blogspot.com'//div
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Δημογεροντία" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
