Τα ουράνια δεν ειν' ουρανός, μα σπήλαιο έχουν γίνει·κι ολούθε ηχούνε ψαλμουδιές: "Ειρήνη αδέρφια, ειρήνη".
Πρώτη φορά στην πλάση αυτήν μυρίζει ο Κόσμος μέλι·κ' η Αγάπη πανανθρώπινο ναό τη Γη τη θέλει.
Τώρα η καρδιά του καθενός φάτνη και θρόνος είναικαι το Χριστό παρακαλεί: "Για πάντα εντός μου μείνε".
ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΥΜΝΕΙΤΕ ΚΑΙ ΥΠΕΡΥΨΟΥΤΕΕΙΣ ΠΑΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ
Γιώργης ΚρόκοςΑπό την ποιητική συλλογή "ΟΙ ΦΛΟΓΕΡΕΣ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ", ΑΘΗΝΑ 1994
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Καλλιμασιά" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
