Στις μέρες μας το ρόλο του ιερατείου έχουν ζηλέψει και διάφοροι άλλοι, κρατικοί λειτουργοί, όργανα του κράτους, της τοπικής αυτοδιοίκησης και άλλοι ακόμα που το καθήκον τους κάθε άλλο παρά τους επιτρέπει να θεολογούν και να καλούν τους πολίτες να αναπτύξουν τη συνείδησή τους. Διεκδικώντας παγκόσμια πρωτιά, έμαθαν πλέον σε τούτη τη χώρα να θεολογούν για τα πάντα, προκειμένου να μη χαλάσουν καρδιές. Να κάνουν ομελέτα χωρίς να σπάσουν αυγά.(διάβαζε να στερήσουν ψηφάκια από τους πολιτικούς και τους πολιτευόμενους)
Οι αστυνομικοί βλέπουν επικίνδυνες παραβάσεις να εξελίσσονται μπροστά στα μάτια τους κι αντί να βεβαιώσουν παράβαση στον επικίνδυνο οδηγό μονολογούν οικτίροντας το παλιόπαιδο που δεν έχει συνείδηση.
Μετά πάνε στο γραφεί τους και κλαίνε μαζί με όλη την κοινωνία κάθε φορά που κάποιος νεαρός χάνει τη ζωή του στην άσφαλτο, εξ αιτίας της κατάφορης παραβίασης των νόμων που ισχύουν για την οδήγηση αρκούμενοι να ρίχνουν το βάρος στους πολίτες.
Θρηνούμε νεκρούς επειδή δεν έχετε αναπτύξει συνείδηση να φοράτε κράνος, να δένετε τη ζώνη, να μην παραβιάζετε το στόπ κλπ κλπ. Είσαστε ασυνείδητοι και γι αυτό πληρώνετε βαρύ φόρο αίματος λένε. Οι πολίτες διερωτώνται όμως γιατί ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ οι ένστολοι δεν σέβονται τον ΚΟΚ. ακόμα και σ’ αυτά τα οχήματα της αστυνομίας;
Ωστόσο εάν επρόκειτο μόνο για τη συμπεριφορά της αστυνομίας το πρόβλημα δεν θα ανησυχούσε τόσο πολύ. Σήμερα η άρνηση εφαρμογής του νόμου βολεύει ολόκληρο το δημόσιο τομέα με αποτέλεσμα η χώρα και οι πολίτες να πληρώνουν βαρύτατο τίμημα αίματος και υποβάθμιση της ζωής. Ο βαθμιαίος εκχυδαϊσμός της καθημερινότητας φαίνεται να είναι συνειδητή επιλογή των πολιτικών που μας θέλουν να ζούμε σαν τα ζώα. Να λύνουμε τις διαφορές μας μόνοι, να αντιμετωπίζουμε την κακοήθεια του άλλου με δικά μας μέσα και γενικά να μένουν οι νόμοι κενό γράμμα γιατί η εφαρμογή τους έχει πολιτικό κόστος. Το κράτος επιδεικνύει την ευαισθησία του μόνο και αποκλειστικά όταν πρόκειται για χρέη στο αδηφάγο κράτος.
Τελευταία ακόμα και οι ΜΚΟ (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις) να μας καλούν να αναπτύξουμε μία νέα κουλτούρα για τη χρήση του νερού, υπό το πρίσμα των κλιματικών αλλαγών και της προβλεπόμενης ξηρασίας. Υπάρχει κίνδυνος μας λένε, αν δεν αναπτύξουμε τη συνείδησή μας (δηλαδή αν δεν πάψουμε να είμαστε ασυνείδητοι) να έχουμε το «κρίμα» της καταστροφής του πλανήτη με το να σπαταλούμε νερό στην τουαλέτα να κάνουμε τακτικά ντους και να φυτεύουμε ντομάτες στην αυλή μας.
Ένα λεπτό όμως: Ποιος αγνοεί ότι το νερό είναι εδώ και πάρα πολλά χρόνια ένα ιδιότυπο όπλο πολιτικής; Ποιος φοβάται να καταγγείλει την κακοδιοίκηση , την ανοργανωσιά, τη μη εφαρμογή των νόμων για την προστασία μέγιστου αγαθού, όπως το νερό; Στη Χίο ζήσαμε και συνεχίζουμε δυστυχώς να ζούμε ένα απίστευτο σήριαλ με τα νερά του νομού και των Δήμων. Κι όμως κανένας δεν φαίνεται να ανησυχεί αφού εξακολουθούν να ξοδεύονται ποταμοί χρημάτων.
Αυτός ο φαύλος κύκλος θα σπάσει όταν η πολιτική θ γίνεται γι ατονξ πολίτη κι όχι για την καρέκλα και το κόμμα. Ας αφήσουν λοιπόν τη συνείδησή μας γιατί οι πολίτες έχουν αποδείξεις ότι τη διαθέτουν. Οι πολιτικοί όμως;;
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Χιώτικα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
