
Τι ‘ναι, λοιπόν, ο έρωτας,
που το μυαλό πλανεύει
και που με το συναίσθημα
αλόγιστα χορεύει;
Ένα παιχνίδι, μια ματιά,
ένα φιλί, ένα χάδι.
Μία πανσέληνος ζεστή
σε παγωμένο βράδυ.
Ένας αέρας δυνατός,
που φύλλα αποδεσμεύει,
κι ελεύθερα χορεύουνε
καθώς τα ταξιδεύει.
Μία κορυφή απάτητη,
που ξημερώνει μόνη
κι ένα σκαρί αυτοσχέδιο,
τρελό χωρίς τιμόνι.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Alex the Walker" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
