Κάθε στίχος είχε ένα ξένο άρωμα, που μ' έκανε να αναρωτιέμαι αν είναι όντως δικά μου αυτά. Επειδή όμως εκγενετής κουβαλάω έναν αδύναμο κι ευκολολύγιστο χαρακτήρα, προτίμησα να μην τα σκίσω και να είμαι γι άλλη μια φορά ελαστικός με τα γραπτά μου. "Αρχή ειν' ακόμα..." σκέφτηκα. "Όλοι από κάπου ξεκινάνε". Αυτή η παρήγορη δικαιολογία που 'χει γίνει εδώ και καιρό καραμέλα στο στόμα μου, με κάνει να νιώθω σαν ένα παιδάκι που φτιάχνει πύργους στην άμμο κι όλοι τον επαινούν. Κι εκείνο νομίζει πως είναι κανένας σπουδαίος γλύπτης. Στην πραγματικότητα όμως...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Alex the Walker" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
