Η σχέση αυτή όσο περίεργο κι αν ακούγεται ξεκίνησε πριν γεννηθώ. Ενώ βρισκόμουν στην κοιλιά της μητέρας μου ακόμα, ο αδελφός της αγαπημένος μου θείος της έκανε δώρο σε βινύλιο το soundtrack της ταινίας Amadeus.
"Να το ακούς γιατί θα το ακούει και το έμβρυο κι έτσι θα γεννηθεί φρόνιμο".
Φυσικά δεν επαληθεύτηκε ποτέ διότι ποτέ δεν ήμουν φρόνιμος. Μόνο όταν η μητέρα μου ήθελε να κατέβει στην αγορά και με ήθελε φρόνιμο σπίτι. Με έβαζε στην πολυθρόνα δίπλα στο ηχοσύστημα του σπιτιού. Έβαζε τον δίσκο έτοιμο στην κονσόλα. Στη συνέχεια τοποθετούσε τα ακουστικά στο βύσμα και μου τα φορούσε στο κεφάλι. Ήταν από τα μεγάλα δερμάτινα ακουστικά σαν αυτά που είχε ο Ρότζερ Γουότερς στις συναυλίες του την δεκαετία του '80. Ήταν τόσο μεγάλα που κάλυπταν όλο το κεφάλι μου. Ίσως να εξείχε μόνο η μύτη μου για να μπορώ να αναπνέω Όπως με άφηνε στον καναπέ, με έβρισκε μετά από λίγη ώρα. Μαγεμένος από τις μελωδίες του Μότσαρτ να μη θέλω να αποχωριστώ τα άβολα ακουστικά από το κεφάλι μου.
Τα μωρουδίστικά μου χρόνια τα χω συνδυάσει με τις υπέροχες αυτές μελωδίες.
Όμως την ταινία δεν την είχα δει ποτέ. Ακόμα και όταν έπεσε στα χέρια μου δεν την έβαλα αμέσως να την δω. Προτιμούσα να μείνει η μουσική της ως παιδική ανάμνηση και να μη την συνδυάσω με την ταινία.
Δε κρατήθηκα όμως. Μία τυχαία Κυριακή σαν την σημερινή αφού αρνήθηκα δύο προτάσεις, παρακολούθηση ενός ποδοσφαιρικού αγώνα και ενός σινεμά, έμεινα σπίτι και με συντροφιά ένα κρασάκι χαλάρωσα στον καναπέ και την απόλαυσα.
Η στοιχειωμένη σχέση αυτή άρχισε να σπάει. Μία αριστουργηματική ταινία άρχισε να προβάλλεται μπροστά μου. Δυόμισι ώρες και δε κουράστηκα ούτε λεπτό να παρακολουθώ.
Ο χώρος γέμισε με τις μελωδίες που άκουγα μωρό. Για μία ακόμη φορά έπιασα τον εαυτό μου να στέκεται ακίνητος και φρόνιμος στον καναπέ και να μαγεύεται από την μουσική του Μότσαρτ.
Η ταινία ήταν υπέροχη. Οι ερμηνείες εξαιρετικές. Τα σκηνικά και η ατμόσφαιρα της εποχής πολύ πετυχημένα. Το μυστήριο με τον τάφο του Μότσαρτ παρουσιάζεται με υπέροχο τρόπο στο τέλος της ταινίας. Η έμπνευση και η γραφή αυτής της τόσο όμορφης μουσικής τόσο όμορφα περιγράφεται που νιώθεις εύκολα το πάθος και την φαντασία του δημιουργού.
Δε θέλω να το παίξω κριτικός ταινιών. Δεν είμαι εξάλλου. Το μόνο που θέλω να πω είναι πως μόλις τελείωσε η ταινία αμέσως έβαλα το σάουντρακ να παίζει πάλι διότι δεν ήθελα αυτή η μελωδία να φύγει από τον χώρο...
Να το δείτε οπωσδήποτε το έργο αυτό.
Ειδικά αν είστε μουσικόφιλοι...
Υ.Γ. Σίγουρα ο Κιλσόφσκι για την Μπλε ταινία του πήρε ιδέες από το Amadeus. Ακόμα και οι μεγάλοι δημιουργοί αντιγράφουν...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Laternative" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
