Αρχές καλοκαιριού δέχομαι το τηλεφώνημα από έναν φίλο. Έχω πρόσκληση για την Cesaria Evora στον Λυκαβηττό. Εννοείται πως την δέχτηκα την πρόσκληση αυτή. Πάντα ήθελα να την ακούσω. Θα την συνοδεύει μία νέα τραγουδίστρια επειδή η Cesaria έχει γεράσει πολύ και δε θα μπορεί να βγάλει όλο το πρόγραμμα, μου πρόσθεσε το φιλαράκι. Δεν με ενοχλεί, απλά θέλω να την δω...
Η συναυλία ήταν υπέροχη. Τα τραγούδια με ταξίδεψαν ως την άκρη της Αφρικής. Η νέα τραγουδίστρια που την συνόδευε έδωσε μία υπέροχη παράσταση. Ήρθε η σειρά της Cesaria. Αρκετοί βοήθησαν την ξυπόλυτη τραγουδίστρια να ανέβει στη σκηνή. Ο κόσμος χειροκροτούσε για να της δώσει τη δύναμη που χρειαζόταν. Η ζωντάνια και το πάθος της δεν έχουν φύγει παρόλο που ηλικία της ήταν προχωρημένη. Η συγκίνηση μεγάλη. Τραγούδησε όσο μπορούσε, όσο την κρατούσαν οι δυνάμεις της. Ξεπέρασε τα όριά της και αυτό διότι αγαπούσε το ελληνικό κοινό.
Έφυγε κάτω από τον ήχο των χειροκροτημάτων του κοινού. Είχαμε σηκωθεί όλοι και την χαιρετούσαμε. Από μέσα μου πίστευα πως ήταν το πρώτο και τελευταίο χειροκρότημα που της πρόσφερα...
Μετά από λίγο καιρό δήλωσε πως θα σταματήσει το τραγούδι.
Σήμερα άφησε και την τελευταία της πνοή...
Καλό ταξίδι Cesaria....
Το Sodade είναι μία λέξη μοναδική που μόνο εσύ ήξερες να προφέρεις με όλο το νοσταλγικό πάθος που κρύβει...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Laternative" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
