Ο εμπορευματοποιημένος κινηματογράφος στον καπιταλισμό, η επικερδής αυτή βιομηχανία, αναπαράγει στην πλειοψηφία των ταινιών τη διακίνηση ναρκωτικών και τη ναρκοκουλτούρα. Σύμφωνα με στοιχεία από το Χόλυγουντ, οι ταινίες μεγάλου προϋπολογισμού που έχουν γυριστεί μετά το 1994 σε ποσοστό 55% έχουν αναφορές στα ναρκωτικά! Οι ταινίες βέβαια δεν το παρουσιάζουν καθόλου σαν πρόβλημα. Απεναντίας σε πολλές ταινίες οι συμμορίες που διακινούν ναρκωτικά είναι οι «καλοί» που καταφέρνουν να περάσουν χίλιες δυο δυσκολίες για να φθάσουν το εμπόρευμα στον προορισμό τους. (Κάτι που είναι προφανές και στο πρόσφατο βιβλίο «Βασίλισσα του Νότου» του Ισπανού Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε.) Οι νέοι που φέρονται να πίνουν χασίς στις ταινίες παρουσιάζονται σαν να κάνουν κάτι φυσιολογικό, που κάθε νέος κάνει. Αν τα ναρκωτικά παρουσιάζονται σαν κάτι όχι τόσο καλό, αυτό για τη μεγάλη πλειοψηφία των ταινιών γίνεται γιατί δεν είναι καλά για την υγεία, λες και έχουμε να κάνουμε με fast food, τσιγάρο ή καθιστική ζωή. Δεν γίνεται αναφορά στο γεγονός ότι προκαλούν εξάρτηση στους νέους, καταστρέφουν το ίδιο το μυαλό και τη σκέψη τους. Και σε κάθε περίπτωση τα πραγματικά αίτια της τοξικομανίας αποκρύπτονται επιμελώς.
Στην Ελλάδα οι ταινίες ευτυχώς δεν είναι στην ίδια ρότα, ίσως επειδή η τοξικομανία δεν είναι τόσο εξαπλωμένη όσο στις ΗΠΑ. Ομως πολλοί ηθοποιοί είναι χρήστες ναρκωτικών, όπως απεκάλυψε το περιστατικό της εύρεσης ποσοτήτων κοκαΐνης στην κατοχή γνωστού Ελληνα ηθοποιού πριν λίγο καιρό. Αρκετοί ηθοποιοί τότε είχαν δηλώσει, πως ο ηθοποιός αυτός ήταν το εξιλαστήριο θύμα και ότι πολλοί συνάδελφοί τους κάνουν χρήση.
Δεν μπορούμε βέβαια να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι υπάρχουν ορισμένες, ελάχιστες ωστόσο, εξαιρετικές ταινίες, που αποδίδουν το τι πραγματικά συμβαίνει με την τοξικομανία. Μια εξ αυτών είναι το «Dealer» του 2002.
Αλλά και στη μόδα
Τη δεκαετία του `90 «επιβλήθηκε το ότι τα μοντέλα οφείλουν να μοιάζουν κυριολεκτικά με πρεζόνια», όπως είχε δηλώσει η σχεδιάστρια μόδας Τζιλ Ζάντερ σε μια συνέντευξη που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο. Χαρακτηριστικό τέτοιο μοντέλο η Κέιτ Μός. Το μοντέλο Ζόε Φλάισαουερ, που τώρα πια έχει απεξαρτηθεί από την ηρωίνη, έλεγε το 2001: «Υπάρχουν πολλά πρεζόνια στη βιομηχανία της μόδας. Είναι μυστικό. Θέλουν μοντέλα που να μοιάζουν με πρεζόνια. Οσο πιο αδύνατη και χάλια δείχνεις τόσο περισσότερο οι άλλοι σε βρίσκουν καταπληκτική».
Ενδεχομένως ο χώρος των επιδείξεων μόδας να δείχνει πολύ «χλιδάτος», αλλά πολλά events στα πλαίσια επιδείξεων μόδας περιλαμβάνουν βιντεοσκοπημένα μοντέλα να «τρυπιούνται»! Και αυτά τα πρότυπα μεταδίδονται παντού στον κόσμο ως δήθεν εκθαμβωτικά και πανέμορφα.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Redude" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
